Julia Watson, Lo-TEK Water
In 2019 bracht docent en designer Julia Watson haar eerste boek uit: ‘Lo-TEK: Design by radical Indigenism’. Eind vorig jaar volgde ze dit op met een tweede ‘Lo-TEK’, volledig gewijd aan water, zowel zout, brak als zoet. De term uit de titel is een knipoog naar ‘low-tech’, maar ook kort voor Traditional Ecological Knowledge. Watson ziet hierin geen allegaartje van voorbeelden die kriskras door elkaar staan; nee, het is een coherente denk- en leefwijze, en een oproep tot actie. Ze stelt een aantal inventieve klimaatoplossingen voor, die door aan te knopen bij oude, bestaande technieken de balans met de omgeving moeten bewaken. Zo draagt ze bij aan de moeizame overdracht van ervaring. De talloze voorbeelden bieden daadwerkelijk inspiratie voor de toekomst. Mocht dat nog niet duidelijk zijn: ecomodernisme is écht niet aan haar besteed.
Het boek draait om zogenaamde ‘IREDs’; Indigenous
Regenerative Ecosystem Designs. Dat omvat creatieve visfuiken met stapeltjes
stenen in de baai (Filipijnen), technieken voor zoutwinninge (India), drijvende
groententuinen (Bangladesh), herstel van de rietkweek voor bewoning
(Titicacameer, Peru) of afvalwaterzuivering (Irak). Het boek werd uitgegeven
door Taschen, dus verwacht je maar aan vele mooie foto’s. Watson voegt er een
sterke boodschap aan toe, al zou je het ook kunnen lezen als creatief reisboek.
Je moet wel Engels machtig zijn.
Deze tekst verscheen op de website van BBL op 11 augustus
2026
https://www.bondbeterleefmilieu.be/artikel/vijfmaal-vogelperspectief
