Michiel Buis & Dennis de Gruijter
‘Bij lezen en schrijven kun je geen lessen uitdelen, voor je zelf je les geleerd hebt. En voor het leven geldt dat nog veel meer’. Met dergelijke zinnen zou Marcus Aurelius je ertoe aanzetten om je boeken en computer dicht te klappen en het potlood op te bergen, maar toch moet je dit net niet doen. De stoïcijnse filosofie is immers geen lineair verhaal, maar een oefening, een leerproces.
Zoek je informatie over het stoïcisme, ben je aan het juiste
adres. Er is echter één nadeel (nu ja, ‘nadeel’): je kan het boek niet enkel
lezen, je moet het herlezen. Zonder context wordt stoïcisme al snel gereduceerd
tot een paar oneliners en handigheidjes, wat misschien volstaat als eerste hulp
bij mentale nood, maar het doet geen recht aan de rijkdom van de
oorspronkelijke leer. De stoa is een metgezel waarmee je op pad gaat, praat,
overpeinst, even afstand van neemt en dan wederom vastneemt. De stoïcijnse
leerschool is blijvend. De auteurs hebben zich erg ingespannen om het boek zo
transparant mogelijk te maken met verwijzingen, vertalingen en voetnoten. Als
uitsmijter geven ze mee: ‘lees niet enkel het citaat, maar de hele context, dat
is waar de rijkdom schuilt’.
https://noordboek.nl/boek/de-stoicijnse-school-2/
Deze tekst verscheen op de website van BBL op 11 augustus
2026
